Rondzendbrieven uit 2000

Rondzendbrief nummer 1 / november 2000
                           
Beste familie, vrienden en andere meelevenden.

School
Er werden door de Staat schriften geschonken aan alle leerlingen. In het kader van de modernisering kwam er na tientallen jaren een nieuwe leermethode. De onderwijzers helemaal van slag: er hoefde niet meer zoveel geschiedenis opgedreund te worden, maar het kind moet bijvoorbeeld zelf een verhaaltje schrijven. Ook aardrijkskunde komt meer naar voren en het onderzoek van de eigen leefomgeving. "Gratis onderwijs voor alle kinderen". Toch bleek het nodig, en dank zij u mogelijk, om 7 kinderen dit jaar naar school te helpen, die anders geen onderwijs zouden ontvangen. Ten eerste moet er een ouderbijdrage en inschrijfgeld betaald worden. Verder is een uniform, schoenen en wat materiaal nodig. Ook papier e.d. moet zelf aangeschaft worden. En deze families hadden niet de mogelijkheid om $40,- per kind bij elkaar te krijgen. In februari hoop ik ze op te zoeken (als ze al niet zelf komen) om in ieder geval hun lagere school te kunnen vervolgen. In maart/april begint het nieuwe schooljaar.

Medisch
Via de (ex-)medische post en vrijwillige veldcampagnes en wat de dokter tegenkwam ging de kleinschalige hulp verder. In gesprekken met arme mensen staat, naast de behandeling en inzicht enz., preventie van de (armoede) ziekten centraal. Armoedebestrijding door henzelf wordt gestimuleerd. Eigen tuintjes, kleinvee, samen doen met buren in en voor de buurtschap, wegen wijzen naar bestaande instanties, zijn er voorbeelden van.

Een paar illustraties:
*Een jongetje van 4 jaar, zijn rechterhandje was deels verschrompeld door brandwond-littekenweefsel. Hij zou naar school moeten binnen afzienbare tijd, maar kon
geen pen vasthouden en schaamde zich er erg voor. De familie raapte wat geld bij elkaar,
maar door uw garantie kon een reconstructieve operatie en revalidatie plaatsvinden.
*Een jonge dagloner, vader van 2 kinderen, kreeg van een dronken buurjongen enkele hagelschoten uit de buks te verwerken toen hij lag te rusten. Een spoedoperatie was nodig omdat de hagel in darmen en lever was doorgedrongen. Ouders en familie legden wat samen, maar het meeste ontbrak. Ze kwamen de dokter tegen en de man kreeg het nodige met de zegen tot volledig herstel. ($305,- was ermee gemoeid).
Paradoxaal was, dat de dokter de dader min of meer de hand boven het hoofd hield ten opzichte van de politie. "Het is geen crimineel, het is een stommerd (vrij vertaald)", zei de dokter. "Als hij 10 jaar de gevangenis in moet voor deze daad, zal hij er wél als een crimineel uitkomen, want men leert hier veel misdaad en weinig goeds in de gevangenissen."
*Een erg zieke en arme moeder van 5 kinderen onder de 10 jaar ging naar het ziekenhuis van Chepén, Ze werd behandeld als een beest door 6 artsen en zonder uitleg. Geen enkele arts was gespecialiseerd. Nu wilde ze liever dood, in plaats van opnieuw een arts te ontmoeten. Door de ernst van de zaak kwam de man naar de medische post. Ze werd opgezocht en al pratend werd vertrouwen opgebouwd. Ze bleek baarmoederkanker te hebben. Er ontbrak financieel veel, al waren ze omringd door broeders van de kerk. Met $322,- kreeg zij kobold therapie in Trujillo.
Andere lieve mensen zorgden in die tijd voor eten en gaven hun onderdak, wanneer nodig. Medisch gezien is het achteraf palliatief geweest. Maximaal 4 jaar, zegt de behandelend arts. Ze is er dankbaar voor.

Hoe verder?
Maar er groeide een probleem. Acht jaar geleden was deze manier van hulpverlening in Trujillo begonnen, mogelijk gemaakt door giften uit Nederland. Omdat er geen diaken noch diaconie (armenzorg) in onze gemeente bestond, bleef het in eigen beheer. Om de contacten met familie en vrienden te onderhouden, schreef ik de rondzendbrief. Hierop kwamen jaarlijks meer reacties en giften, en zo gingen de dokter en ik bewust het oog richten op de armen. Hij meer en meer in zijn werk als arts, ik altijd aanvullend. In januari was het zo, dat wij beiden aanzienlijke uren per dag hieraan besteedden, want: armen zijn er (te veel) en het toevertrouwde budget was opgelopen tot $5000,- in het laatste jaar, wat we verantwoord wilden doorgeven. Hulp vergt éérst tijd voor een gesprek, soms onderzoeken naar de totale situatie van de "aanvrager", o.a. een bezoekje (door mij), evaluaties, coördinaties etc. We konden wel haastig willekeurige dingen uit gaan delen om het geld op te maken, maar dan zou het niet bij de juiste personen terecht komen. De tijd die een gezin samen en voor elkaar nodig heeft, was óók zoek. We besloten dar er een keuze gemaakt zou worden:
OF het bestaande officiële werk van de dokter en het gezin de verplichte voorrang geven, de deur voor alle hulpvragers definitief sluiten en giften vanuit Nederland afwijzen,
OF kijken hoe arme zieken in Chepén en omstreken de nodige aandacht kunnen krijgen.
Voor de helderheid: de dokter heeft aanbiedingen gehad voor "beter werk" als arts, maar dit afgewezen. Zijn motivatie is: dankbaarheid aan God en zijn eenvoudige bergboerenouders, die zoveel hard werk hebben verzet, met zegen, om hem en zijn broers te laten studeren. Daarom wilde hij die klasse helpen waaruit hij komt, maar die té vaak, al werkend niet eens het allernoodzakelijkste bij elkaar krijgt. We waren biddend bezig of God ons de juiste beslissingen wilde laten nemen. En u hebt het begrepen: project BETESDA is realiteit geworden in Chepén. Het bestaat uit een spreekkamer en veldcampagnes voor patiënten die anders van medische basiszorg verstoken zouden blijven. De dokter is vanaf september j.l. voor het project werkzaam. En vanaf januari 2001 D.V. zal het afhankelijk zijn van de gelijknamige stichting "Bethesda voor Peru" in Nederland.
De volgende keer zal ik u het project gedetailleerd voorleggen. Het project heeft al een goede start gemaakt. Een toenemend aantal mensen weet de weg er naar toe te vinden. Minimaal 10 personen per morgen als start. In de campagnes bereiken we hen die niet kunnen komen, zo'n 25-30 personen worden er gezien op een middag.

Tot slot
We bedanken allen die ons in meebidden en meedenken geholpen hebben om tot "Betesda" te komen. Dank voor de donatie van 2 mooie microscopen. Eén ervan gaven we door aan een gelijksoortig medisch project in de wijk Japón in Lima. Dank voor de zeer bruikbare hematocrietcentrifuge en alle kleine spullen voor een basislaboratorium en de bijbehorende "lessen". De sterilisator is onmisbaar. Een computer is er bijgekomen. Hartelijk dank voor alle giften en het meeleven. We voelen ons gedragen door de vele gebeden en andere contacten. Tot gauw! We wensen iedereen ook weer goede feestdagen.
 
Hartelijke groeten aan u allemaal.