Rondzendbrieven uit 2005

Rondzendbrief nummer 13 / mei 2005.

Beste vrienden en vriendinnen, broeders en zusters, belangstellenden, familie en bestuur.

Het was natuurlijk prachtig om in Nederland wat sneeuw en ijs mee te maken. Een sneeuwpop werd gemaakt en sneeuwballen gegooid. Dankbaar, opoe weer mee te maken in goede gezondheid en ouders, zus, familie en vrienden te zien. De warmte in de kerkelijke gemeenten deed buitengewoon goed en last-but-not-least de 'Bethesda' ontmoetingen, met veel positieve verrassingen en ontmoetingen. Op de stichtingsavond, scholen, vrouwenvereniging, bejaardenmiddag, gemeenteavond, koffieochtenden en vergaderingen gaf het soms net een reünie-gevoel. Bemoedigend om door te gaan voor de armen die er volgens de Here Jezus ‘altijd’ zullen zijn.

Gelovend en ervarend dat ontwikkelingshulp zin heeft, als het vanuit, naar en voor God is, deed ons de uitnodiging aannemen een gebedsdag voor allerlei eensdenkende organisaties in deze sector te bezoeken. Deze dag werd georganiseerd door 'Moved for all nations' in Luik, België. Een bijzonder goed initiatief. Zie ook hun website: www.movedforallnations.org

Wie is er aan de beurt?
Een oude man schuift alleen naar binnen. Mager, in voddenkleren, en met een opvallend gele huidskleur. Hij neemt plaats en het gesprek begint.
Don Marcelo is net ontslagen uit het plaatselijke districtsziekenhuis, of beter gezegd: is eruit gezet. Veertien dagen eerder was hij er zo vreselijk vermoeid en uitgeput aangekomen dat de maatschappelijk werkster een opnamebed voor hem geregeld had, al had hij er geen geld voor. Ook had hij dagelijks wat te eten gekregen. "Het lijkt op hepatitis, laboratorium onderzoek is het eerst nodig", zei de arts.

Zijn drie kinderen waren met de tijd naar andere streken 'verdwenen', zonder zich ooit nog om hun vader te bekommeren. De laatste vier jaar woonde hij op een klein terreintje van 8 x 8 m omgeven door een lemen muur. Dat terreintje is door de gemeente Chepen ter beschikking gesteld, want toentertijd was er een man opgestaan uit naam van een NGO (particuliere organisatie) die daar een groep bejaarden zonder familie, overdag samen bracht. Het project voor een gaarkeuken, waar deze bejaarden samen hun maaltijd zouden kunnen klaarmaken, werd aangenomen. Het geld voor stoelen, banken, borden, een industrieel gasfornuis etc. kwam aan. De man zei: "Ik moet eerst even naar Lima voor een oogoperatie". Hij ging (met de kas) en kwam nooit meer terug.

De bejaarden dropen één voor één af naar andere plaatsen, waar ze hun overlevingskans vonden. Alleen Don Marcelo bleef er als bewaker (tegen ‘krakers’) wonen.

Er kwam niemand langs die het ziekbed en laboratoriumonderzoek van Don Marcelo financierde. En er werd geconstateerd: "Zo schieten we niet op, helaas, er is geen plaats voor kostgangers".
Iemand wees hem op Betesda. Er kwam alleen ‘zware bloedarmoede’ uit de onderzoeken. Vitaminen en ijzerpreparaten kwamen er voor hem.

BETESDA... hij had niemand, maar IEMAND nodig op dat moment, om verder te kunnen.

"Is er iemand in de buurt waar u bij kunt gaan wonen of ver weg, bij één van uw kinderen? Ik ga praten met de gemeente o.a. om uw reisgeld bij elkaar te krijgen." Niets of niemand gaf respons. Toen herinnerde Don Marcelo zich de familie van een pastor in Lima. Daar had hij wat jaren gewerkt en een kamertje op het terrein gehad. Misschien kon dat weer. Al was hij ondertussen 82 jaar, hij vroeg alleen maar een bord eten tegen wat hand- en spandiensten, zoals het terrein schoonhouden, oppassen, een boodschap doen etc.

Het kon! Uit ‘eigen inkomsten’ van Betesda kwam de reisticket voor Don Marcelo en werd hij op de bus gezet.

In het patiëntenboek staat:
Don Marcelo, 82 jaar, M, adres, diagnose: bloedarmoede, de behandeling en donatie (totaal 20 euro all in)

Het vooruitzicht van Don Marcelo dat hij spoedig zal sterven als een ......., mocht vervangen worden door het weten dat God goed is, dat Don Marcelo als mens nog wat mag doen voor zijn kostje, met gevoel van eigenwaarde. Wat hiervan de waarde is? Hij is geen nummer.
"Wie is er aan de beurt?"

De dokter ontmoette nog een jongeman van een andere NGO die zei dat hij wel in één maand een nieuw gaarkeukenproject kon laten starten. Zo vreselijk moeilijk was dat niet… Maar de maand was om en de jongeman bleek zelf plots in het vliegtuig gestapt te zijn, toen hij een werkvisum voor Spanje kreeg, omdat hij bij een NGO was aangesloten…

Verdrietig
Helaas overleden er deze maand twee kinderen die door Betesda-coördinatie wel hun medische zorg konden krijgen, maar die fatale complicaties opliepen tijdens het ambulancevervoer in de alleen daarvoor beschikbare wagen.

Een premature baby van 26 weken zwangerschap kon in de couveuse overgeplaatst worden naar Trujillo, maar kreeg meer inwendige bloedingen door teveel hobbels met de oude auto.

Een jongetje van 10 jaar, moest voor observatie vervoerd worden omdat er een bus langs zijn buik was geschuurd. Uitwendig was er niets, inwendig, op klinisch onderzoek afgaande, ook nog niet, maar méér onderzoek was nog nodig. Tijdens de 2 uur durende reis met hobbels, is er toch een ‘geschuurde’ plek in de lever gaan bloeden en kwam redding te laat.

Wie doet er mee aan "Bethesda Ambulance project" ?
Uit bovenstaande blijkt dat een ambulance meer dan noodzakelijk is.

Wie houdt een actie voor een wiel, de sirenes, de speciale ambulance-schokbrekers, de brancard, de mobiele radio, de zuurstofapparatuur, een alarm, etc?

Heeft u goed idee? Laat het ons weten.
We helpen u graag met reclamemateriaal e.d.

Namens onze hulpbehoevenden in Peru zeggen we u als trouwe meelevenden en gevenden hartelijk dank. Zij en wij kunnen niet zonder u!

Met hartelijke groet,
 

 
Rondzendbrief nummer 14 / december 2005

Hermanos holandeses,

Vóór het jaar vervliegt, mag Peru bij u nog klinken. Geen hoge torenklok, geen kristallen glaasjes op hoge pootjes, weinig klinkende munten…. Het woord ‘democratie’ vulde ook geen magen. Het land suddert zuchtend voort…Gelukkig is er vrijheid van meningsuiting, zoals bij jullie…

Het was indrukwekkend die zendingsdagen hier op de christelijke school. Iedere klas had een land wat uitgepluisd werd op cultuur en religie, met grote exposities, klederdrachten, en typische gerechten. een kind deed ‘Canada’, en de klas van de andere moest Nederland doen! Het oud-Luntersedag-boek, het OL-vrouwtje, de Rembrandbijbel, souvenirs, hutspot en griesmeelpudding (etc. etc.) waren een succes. Maar hoe dorsten ze daar in Nederland in zo grote mate God te ontkennen, en de voortrekkers te zijn in abortus, euthanasie en homohuwelijken?! De school bad voor Nederland. De penninkjes gingen naar een project in het binnenland.

Betesda:

Door een speciaal KNO tangetje uit Nederland viel het volgende voor:
Een alleenstaande moeder ging met haar zoontje van 7 jaar naar de kinderarts, omdat hij een mandarijnenpit in zijn gehoorgang had vast zitten. Het lukte echter niet het eruit te krijgen, en ze werden naar de chirurg verwezen (bij gebrek aan een KNO-arts) Die deed wat hij kon, ook zonder succes.

Nu moet gezegd dat het een erg onopgevoed jongetje was, die niet wilde luisteren noch stilzitten. De chirurg zei: maandag moet je terugkomen en moet de pit operatief verwijderd worden, er zit niets anders op. De moeder in zak en as de deur uit, want ze was al haar geld al weer kwijt, en alleen een operatie kon redding geven voor het oor wat onderwijl al gebloed had. Het was onmogelijk voor haar dat rond te krijgen.

Wat nu? Iemand wees op Betesda. Blut en in de put kwamen ze vrijdagsmiddags binnen. De jongen met tegenzin, al mopperend en scheldend op zijn moeder. De dokter bekeek, en bedacht dat het met het speciale KNO tangetje mogelijk verholpen kon worden. Maar eerst werden er afspraken gemaakt met het ventje zelf over zijn medewerking en gedrag, en ja, deze dokter maakte toch wat meer indruk op hem. Ma mocht in de wachtkamer wachten. Met één rukje was de al ontkiemende pit eruit. Met een enkel medicijn voor de nazorg en pedagogische adviezen gingen zowel moeder als zoon zeer blij en dankbaar de deur uit. De operatie was uitgespaard.

Dit was op zich een aardig voorval. Vaak is het allemaal veel gecompliceerder ook. Bijvoorbeeld: regelmatig suïcidale en hysterische patiënten die na het voorval nog veel nazorg vragen bij gebrek aan psychiater en psycholoog in de omtrek, en er zijn ook (te) regelmatig verkeersslachtoffers van rondom Chepén. Preventieve gezondheidszorg, eigen verantwoordelijkheid, sociale hulp, alles vraagt om verbetering.

Daarom waren de dokter en collega`s in Chepén, allereerst weer blij met de ruime donatie van een reanimatie set, met dubbele onderdelen, zodat een collega anesthesist die 14 dagen per maand verderop in de bergen werkt, ook wat in bruikleen kon krijgen. Er wordt geen voorraad aangelegd hier, op geen enkele manier!

Het volgende wat op de lijst staat uit extra giften voor materiaal is bijvoorbeeld een nieuwe dopler, om vlug en precies foetale harttonen bij zwangeren te horen.

Alles wordt tot nu toe zonder die techniek gecontroleerd, wat nog teveel keren zuurstofgebrek bij baby’s veroorzaakt.

Uw voorbeden gevraagd voor:
- Eerlijke presidentsverkiezingen in april a.s. en een wijze kandidaat met christelijke gevoelens.
- Gezondheid in alle opzichten om het werk te kunnen doen.

Dank voor:
- Gods voorzienigheid.
- Het Betesda spreekuur.
- De dokter, die werkt naar zijn hart, nu al 15 jaar als arts in dienst van de armen.
- 5 jaar werken met de Stichting Bethesda voor Peru.

Deze keer aan u voorgelegd, onze vader in Nederlaand die zich al vele maanden dapper houdt tegen het ernstig ziek zijn. Een goede buur is beter dan een verre vriend, we zitten erg ver, al mocht ik hem even speciaal ervoor in augustus bezoeken. Zijn postadres is:Boslaan 25, 6741 DJ Lunteren.

Rest nog u allen fijne decemberdagen toe te wenzen en een gelukkig nieuwjaar.

Groet,


Beste betrokkenen bij Bethesda voor Peru

Vanaf juli 2005 verblijf ik bij de doktersfamilie in Trujillo. Ik ben hier gekomen om hun kinderen Nederlandse les te geven, en Spaans bij te leren. Voor mij zit de tijd er al weer bijna op hier in Peru, maar ondertussen heb ik van dichtbij veel kunnen zien van het werk wat het doktersechtpaar doet voor Betesda. Dit wil ik dan ook graag met jullie delen in deze brief.

Hulpverlening is over de hele wereld hard nodig, zo ook in Peru heb ik (helaas) mogen zien. Maar het is fantastisch dat er stichtingen en organisaties zijn als Bethesda die het doel hebben om mensen die het minder hebben dan wij verderop te helpen.

De dagelijks druk bezette wachtkamer van het consultorio van Betesda laat het belang ervan al zien. Het luisterende oor wat ze krijgen, de raad en daad, de medicijnen die ze kunnen ontvangen, de doorverwijzingen. Als Betesda er niet was, waren deze mensen waarschijnlijk niet verderop gegaan met hun gezondheid. Waar zou het dan eindigen?

De dagelijkse aanwezigheid van de dokter bij Betesda en het werk wat hij doet voor het hospital van Chepen vergt veel van hem. Zijn doorzettingsvermogen om Bethesda te draaien is ontzettend groot. Hij zet alles op alles om iedereen te kunnen helpen! Én ook op een eerlijke manier.

Bijvoorbeeld met het waterputproject van San José de Moro. Dit Project is ontzettend van belang voor de gezondheid van de kinderen daar. Nadat hiervoor geld is gesponsord gekregen konden de bouwers in principe aan de slag. Helaas zaten bij de organisatie een aantal die de boel op wilden lichten en zelf geld wilden halen uit het geheel. De dokter laat het er dan écht niet bij zitten. Hij heeft helemaal uitgezocht wat het maximaal mag kosten en het zal hem dan niet gebeuren dan het meer wordt en oneerlijk gespeeld wordt! Maar dit soort dingen maken wel weer dat het nog meer tijd kost. Tijd wat al zo kostbaar is. Zijn werklust en doorzettingsvermogen vind ik dan ook bewonderenswaardig!! En dank aan God dat hij dit zo vol kan houden!!

En niet alleen de dokter toont deze werklust, ook zijn Nederlandse doet ontzettend veel voor de stichting. Want ook thuis in Trujillo komen er zeer regelmatig cliënten aan de deur die om hulp vragen en zij zodoende helpt. Een beetje geld voor een consult, wat medicijnen en vooral ook hier een luisterend oor met een kopje thee. Het zijn soms van die kleine beetjes, maar die oh zo belangrijk zijn! Wat fijn dat ze hun weg weten te vinden naar dit huis!

Maar het zijn ook de kleine praktische zaken die moeten gebeuren en die vaak achter de schermen verdwijnen. Het uitzoeken, bestellen en ophalen van medicijnen, het doen van de boekhouding, het bijhouden van contacten met Nederland en allerlei andere dingen.

Het is toch heel anders om het Betesda werk daadwerkelijk te zien, dan zie je het échte belang ervan. Want belangrijk is het zeker! Geen cent gaat verloren, alles wordt zorgvuldig uitgezocht en berekend. Iedere persoon wordt netjes en goed behandeld. Ik vind het helemaal fantastisch!!

Linda.